Aktualności

W dniu dzisiejszym w Miejskiej i Powiatowej Bibliotece Publicznej w Nowym Tomyślu odbyły się warsztaty pt:”Nowy początek zaczyna się we mnie” prowadzone przez coach i facylitator Joanna Maćkowska-Balcewicz.

”Nowy początek zaczyna się we mnie” – czy mogę pozwolić sobie nie wiedzieć – i właśnie stąd ruszyć dalej?

Warsztaty pod hasłem „Nowy początek zaczyna się we mnie” skupiają się na transformacji wewnętrznej, akceptacji obecnego stanu (nawet jeśli oznacza on „nie wiedzenie”) oraz budowaniu nowego kierunku  w oparciu o własne pragnienia i potrzeby.

Zgoda na „nie wiem” jako punkt startowy:

Nie trzeba mieć gotowego planu, aby zacząć od nowa. Przyzwolenie sobie na niepewność i przyznanie „nie wiem, co dalej” jest często pierwszym, uwalniającym krokiem do ruszenia z miejsca. Zgoda na niewiedzę (niepewność) pozwala zdjąć presję i zacząć działać z poziomu spokoju, a nie lęku.

Ruszanie z miejsca (gdzie jestem):

Zamiast czekać na idealny moment, trzeba nauczyć się, jak ruszyć dalej z punktu, w którym się jest – nawet jeśli jest to miejsce chaosu czy zmęczenia.Nowy początek nie zaczyna się od radykalnych działań na zewnątrz, ale od zatrzymania się, poczucia, że jakaś wersja siebie już nie działa, i zaopiekowania się własnymi emocjami.

Praca z zasobami i emocjami:

trzeba nakreślić swoje marzenia i potrzeby,żeby móc zacząć pracować nad sobą. Jest to czas na redefinicję celów i odnalezienie nadziei w trudnych momentach. Nie bać się nowych rzeczy, ani proszenia o pomoc, pamiętając, że trzeba przełamać lęk, zeby zrobić krok na przód.

Na dzisiejszych warsztatach uczestniczki mogły zapoznać się z drabinka układu nerwowego – mapą naszych reakcji na bezpieczeństwo i zagrożenie. Zrozumienie jej pomaga w budowaniu nowego początku, ponieważ uczy, że zmiana zaczyna się od wewnętrznej regulacji, a nie od walki z samym sobą.

1. Drabinka Układu Nerwowego – 3 Szczeble 
Układ nerwowy działa hierarchicznie:
  • Góra – Połączenie ze sobą i z innymi – Stan „Bezpieczny i Społeczny”:
    Czujemy spokój, ciekawość, kreatywność i gotowość do kontaktu, radość, możliwość uczenia się, czas na odpoczynek
  • Środek – Mobilizacja „Walka lub Ucieczka”:
     Mobilizacja, stres, lęk, złość, potrzeba ochrony. strefa rozwoju, strefa zagrożenia, konfrontacja lub ucieczka
  • Dół – Demobilizacja – „Zamrożenie:”
    przetrwanie, znieruchomienie,zamrożenie,odcięcie, brak nadziei, wyczerpanie, ochrona przez bezruch
Nowy początek zaczyna się we mnie, kiedy przestaję się winić za stany środkowe lub dolne, a zaczynam je rozpoznawać („Aha, teraz jestem w 'walcz'”), a następnie świadomie używam narzędzi do powrotu na górę
 
2. Połączenie ze sobą 
Nowy początek to powrót do siebie przez ciało:
  • Świadomość (Neurocepcja): Uczymy się rozpoznawać sygnały zagrożenia zanim wpadniemy w panikę.
  • Współczucie zamiast oceny: Kiedy jestem w „zamrożeniu” (dół), nie karcę się, ale dbam o siebie, pozwalając na powolny powrót.
  • Ucieleśnione narzędzia: Oddychanie (długi wydech), uziemienie (czucie stóp na ziemi), delikatny ruch (rozciąganie) pomagają zmienić stan z zamrożenia na mobilizację, a potem na spokój
3. Połączenie z innymi 
Jako ssaki, potrzebujemy innych do poczucia bezpieczeństwa.
  • Współregulacja: Kiedy jestem zestresowany (środek), bezpieczna obecność innej osoby (spokojny głos, kontakt wzrokowy) pomaga mi wrócić do stanu „bezpieczny i społeczny”.
  • Uzdrawiająca więź: Przebywanie z innymi, wspólne rozmowy,  świadome bycie w grupie buduje nowy początek poprzez współdzielony stan bezpieczeństwa.
  • Bezpieczna komunikacja: Z poziomu „góry”  potrafimy budować zdrowe relacje, słuchać i wyrażać siebie bez agresji
4. Nowy początek – „Zaczyna się we mnie”
Proces ten to nie perfekcja, lecz elastyczność:
  • Zrozumienie, że nie jestem „zepsuty”: Moje reakcje to tylko biologiczna ochrona, którą można przeformatować.
  • Trening bezpieczeństwa: Poprzez codzienne, małe kroki do ugruntowania (np. chwila uważności), uczę swój układ nerwowy, że „jestem bezpieczny w tej chwili”.
  • Klucz: To ja, poprzez moje ciało i świadome kierowanie uwagi, tworzę przestrzeń na nowy, bezpieczniejszy początek.

WARTO ZAPAMIĘTAĆ :

  • dobre samopoczucie , głęboki relaks,połączenie z innymi i ze sobą – jest możliwe na górze drabinki
  • gdy zaczynamy schodzić w dół drabinki włączają się strategie regulujące, które są ważne i potrzebne
  • układ nerwowy po różnych doświadczeniach może szybciej spadać w dół
  • układ nerwowy działa hierarchicznie , czyli nie osiągniemy szczytu drabinki, jeśli nie przejdziemy przez jej środek.

Strategia Walta Disneya  to kreatywna technika analizy pomysłów i rozwiązywania problemów, polegająca na sekwencyjnym wcielaniu się w trzy role: Marzyciela (generowanie wizji bez ograniczeń), Realisty (planowanie praktycznej realizacji) oraz Krytyka (weryfikacja ryzyka i luk). Pozwala ona przekształcić abstrakcyjne pomysły w realne plany działania

Trzy Role w Strategii Disneya

Marzyciel (Dreamer):

    • Cel: Tworzenie wizji, burza mózgów, generowanie pomysłów-myślenie twórcze
    • Pytania: Co chcesz zrobić? Dlaczego chcesz to zrobić? Jakie z tego płyną dla Ciebie korzyści? Najmniejszy możliwy efekt, po którym poznasz, że zrealizujesz swój cel?
    • Zasady: Brak ograniczeń, brak krytyki, koncentracja na możliwościach.

Realista (Realist):

  • Cel: Przeniesienie pomysłów marzyciela na grunt praktyczny- przekształcenie marzenia w plan działania
  • Pytania: Kiedy zostanie osiągnięty cel(co mówi Twoja intuicja)?, Kto zostanie zaangażowany  w Twój plan?- pomyśl o osbach, które włączysz w swój plan i jakie przydzielisz im zadania, w jaki konkretny sposób pomysł zostanie wprowadzony w zycie?- opisz swoje kroki,Co dokładnie będzie wskazywać na to, ze zbliżasz się do celu lub się od niego oddalasz?
  • Zasady: Pragmatyczne podejście, szukanie rozwiązań, ocena wykonalności.

Krytyk (Critic):

  • Cel: Znalezienie słabych punktów, zagrożeń i ryzyka – logiczne myślenie
  • Pytania: Na kogo pomysł będzie miał wpływ pozytywny, a na kogo negatywny? Jakie sa korzyści z obecnego planu i sposobu działania? Kiedy i gdzie nie chciałbyś wprowadzać w życie swojego planu? Co jest obecnie potrzebne w planie lub czego w nim brakuje?
  • Zasady: Konstruktywna krytyka (nie niszcząca), zabezpieczanie projektu

„Ciągle idziemy do przodu, otwieramy nowe drzwi i robimy nowe rzeczy, ponieważ jesteśmy ciekawi, a ciekawość prowadzi nas nowymi ścieżkami? – Walt Disney

Dokończ zdania:

1. Co warto wiedzieć?

2. Co warto zrobić?

3. Co warto uczcić?

4. Jakie są Twoje przemyślenia? A może coś Cię zaskoczyło?                                                              

 

Czy takie spotkania są potrzebne? Co dają? 

WZAJEMNE WSPARCIE , co pozwala kobietom dzielić się doświadczeniami i czerpać siłę od innych. Są dedykowane kobietom, które czują, że utknęły, przechodzą zmianę życiową lub zawodową i szukają impulsu do bezpiecznego i spokojnego „nowego początku”.

Dzisiejsze spotkanie miało na celu pomoc w zmianie życiowej perspektywy, odbudowania poczucia własnej wartości oraz wzięcia odpowiedzialności za własne szczęście i decyzje. Warsztaty skupiały się na tezie, że trwała zmiana zewnętrzna (praca, relacje, otoczenie) jest możliwa tylko wtedy, gdy zaczyna się od zmiany wewnętrznej (nastawienia, przekonań. 
Czy było warto? – każde spotkanie daje nowe wyzwanie dla nas samych.

DZIĘKUJEMY p. Dyrektor Biblioteki – Martynie Nowosadzkiej za możliwość skorzystania z warsztatów oraz prowadzącej Joannie Maćkowskiej-Balcewicz za empatię, wyrozumiałość i możliwość zgłębienia samych siebie 🙂